Czym naprawdę są nowoczesne organizacje (a czym nie są)

Duża część organizacji, które znam i które dziś nazywają się nowoczesnymi – zwinnymi, turkusowymi, produktowymi czy progresywnymi – jest raczej w drodze do takiego opisu niż faktycznie w tym miejscu. I to samo w sobie nie jest problemem. Problem zaczyna się wtedy, gdy nazwa zaczyna zastępować realną zmianę.

Nowoczesne organizacje nie zaczynają się od Agile, AI ani od modnych struktur. Zaczynają się od sposobu myślenia – o odpowiedzialności, podejmowaniu decyzji i relacjach między ludźmi.

Piszę to z własnej perspektywy. Sam, chcąc takie organizacje budować i być ich częścią, coraz częściej wracam właśnie do tego poziomu: jak myślimy, zanim zaczniemy wybierać narzędzia i metody.

Równocześnie – w moim rozumieniu – nowoczesna organizacja to taka, która potrafi działać skutecznie w warunkach zmienności i niepewności, na konkurencyjnym rynku. Nie dlatego, że ma „zwinne procesy”, lecz dlatego, że rozumie konsekwencje swoich decyzji i potrafi uczyć się szybciej niż jej otoczenie.

To także organizacja, która potrafi:

• odkrywać realne potrzeby klientów, za które są oni gotowi płacić,
• szukać najlepszych sposobów, aby te potrzeby sensownie zaspokajać,
• oraz efektywnie dostarczać te rozwiązania w kosztach akceptowalnych dla kupujących.

Nowoczesna organizacja nie jest dla mnie organizacją bez struktury, zasad czy hierarchii. To mit, który często upraszcza dyskusję. Nie myślę o nowoczesności jako o chaosie, odpuszczeniu granic i ram ani o braku ról. Widzę ją raczej jako świadome projektowanie struktur, które służą ludziom i realnej pracy – a nie odwrotnie.

Czy każda organizacja musi być „nowoczesna”?
Moim zdaniem – nie. W stabilnym i przewidywalnym środowisku klasyczne modele mogą działać bardzo dobrze. Problem pojawia się wtedy, gdy świat się zmienia, a organizacja próbuje reagować na te zmiany narzędziami z innej epoki – dobieranymi w oparciu o stare przekonania, bez refleksji nad tym, czy nadal są adekwatne do nowej rzeczywistości.

Ten portal powstał po to, aby oddzielać sens od mody i praktykę od deklaracji. Nie interesuje mnie wyłącznie pytanie „jak wdrożyć X” albo „jak użyć Y”. Bardziej interesuje mnie to, jak organizacje faktycznie działają – i dlaczego tak często nie działają tak, jak planowały.

To miejsce rozmowy, wymiany doświadczeń i uczenia się od siebie nawzajem.

Zachęcam do kontaktu, współpracy, publikowania i komentowania.

Pozdrawiam serdecznie
Mariusz Petlic

Przeczytaj kolejny artykuł Mariusza:
Kultura organizacyjna to suma codziennych decyzji